از شهریور ۱۳۲۰ تا آغاز دفاع مقدس ؛ روزی که جنگ ایران و آمریکا علنی شد!

سیدروح الله امین آبادی

برای بسیاری ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران است و هیچ تصوری از قبل این تاریخ ندارند، آنان گمان می کنند که به ناگاه در عصر ۳۱ شهریور جنگنده های عراقی فرودگاه های کشور را بمباران و با این اقدام ناگهانی جنگی هشت ساله آغاز شده است.

نکته انحرافی ماجرا آن جا است که جنگ میان ایران و نماینده یک سوی ماجرا یعنی عراق نه از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ که دقیقا از سال ها پیش آغاز شده بود ، برخی که اطلاعات نسبتا دقیقی دارند گمان می کنند که جنگ با پیروزی انقلاب اسلامی شروع شد و نتیجه طبیعی انقلاب اسلامی ملت ایران برای به دست گرفتن استقلال و کسب آزادی های مشروع چنین نتیجه ای داشته و این جنگ طبیعی به نظر می رسید و باید برای آن آماده بودیم ، این قرائت بخشی از حقیقت ماجرا را پوشش می دهد ولی نه تمام آن را ، جنگ با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به مرحله عملیاتی خود وارد شد ولی این نبرد از مدت ها پیش آغاز شده بود.

در این زمینه گفتنی هایی است که به اختصار به آن می پردازیم ؛

۱-جنگ تحمیلی و دفاع مقدس ملت ایران در برابر این تهاجم همه جانبه نه از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ که از سال ها پیش و از شهریور ۱۳۲۰ آغاز شد ، روزهایی که ایران توسط متفقین اشغال شد ، پدر رفت و پسر بر جای او به تخت سلطنت نشست ، از شهریور ۱۳۲۰ تا شهریور ۱۳۵۹ نزدیک چهل سال فاصله است، روابط ایران و غرب به ویژه آمریکا در این مدت موید این واقعیت است که از یک سو ملتی برای استقلال ، آزادی و حاکمیت ارزش های اسلامی می جنگید و از سوی دیگر رژیمی به نیابت از آمریکا مقابل خواسته های ملت ایستادگی می کرد ، با سقوط رژیم پهلوی این جنگ شکل و لباس جدیدی به خود گرفت.

جالب است بدانیم «بر اساس اسنادی که اشتباها توسط کتابخانه ریاست جمهوری هری ترومن در سال ۱۹۹۶ افشا شده است  ، دولت های آمریکا و انگلیس طرحی موسوم به Danial policy آماده کرده بودند که در صورت احتمال دستیابی شوروی به منابع نفتی خاورمیانه ، این دو کشور ایران را بمباران هسته ای کنند.این طرح در دولت هری ترومن طراحی شد اما در دوران سه رییس جمهور بعدی نیز ادامه داشت. » (1)

نکته آن که برخی گمان می کنند خروج شوروی از آذربایجان ایران به خاطر تهدید اتمی آمریکا بوده ولی اسناد منتشر شده نشان می دهد که ایالات متحده و انگلیس پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران تنها به فکر منافع نفتی خود بوده اند و حتی خیال داشتند برای رسیدن به این مطامع از سلاح اتمی نیز علیه ایران استفاده کنند.

بر این اساس می توان نتیجه گرفت جنگ آغاز شده بر سر استقلال ، آزادی و حاکمیت ارزش های اسلامی در شهریور ۱۳۲۰ در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ حالت رسمی و علنی به خود گرفته و پرده ها کنار رفت ، در واقع ۳۱ شهریور روز علنی شدن مخاصمات و برنامه های تاریخی آمریکا در لباسی جدید بود.

آمریکا از ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تا روز آغاز رسمی جنگ تحمیلی عراق علیه ایران جنگ گذشته را در لباس های جدیدی چون ترور ، تجزیه طلبی و کودتا آزمود ولی موفق نشد و این گونه بود که جنگ تحمیلی با ناامیدی آمریکا از پیروزی توطئه های گذشته آغاز شد.

۲- از اولین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی جنگ به معنای فیزیکی آن در نقاط مرزی و به صورت حملات جسته و گریخته آغاز شده بود ، رژیم صدام در این سال ها و پیش از آغاز رسمی جنگ گمان می کرد می تواند با تمرکز بر روی تجزیه کردستان و خوزستان از ایران به بخشی از اهداف خود برسد ، « در سال ۱۳۵۹ رژیم حاکم بر عراق در سراسر خوزستان و کردستان از جمله اهواز و خرمشهر دست به تشکیل سازمان‏ها و گروه‏های علنی و مخفی برای براندازی نظام اسلامی زده بود ، مرکز فرهنگی خلق عرب که در اوایل پیروزی انقلاب در اهواز تشکیل گردیده بود مستقیما از کنسولگری عراق در خرمشهر تغذیه می‏شد. » (2)

ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی در گزارش ۲۷ فروردین ۱۳۵۹ به وزارت خارجه تصریح می کند «از طرف وزارت کشور عراق برای افراد جبهه آزادی‏بخش خوزستان حقوق ماهانه در نظر گرفته شده است و به کسانی که ماموریت‏های محوله را در جهت خرابکاری در خوزستان به نحو احسن انجام دهند علاوه بر حقوق، مبلغی هم به عنوان پاداش پرداخت خواهد شد.» (3)

البته صدام تنها به خوزستان چشم طمع ندوخته بود ، او برنامه هایی برای آذربایجان ، کردستان و بلوچستان ایران نیز داشت.

لوموند ۱۲ نوامبر ۱۹۸۱ به نقل از صدام می نویسد  «اگر مردم عربستان (خوزستان) از ما بخواهند آنجا مستقر شویم همچنانکه مردم بلوچ، کردها و یا آذری‏ها می‏خواهند، می‏توانند مستقیماً تصمیماتی که به آنها مربوط می‏شوند، بگیرند.» (4)  صدام در گفتگو با سردبیران مطبوعات کویت در مورخ ۲۲ آذر ۱۳۵۹ (۱۷ دسامبر ۱۹۸۰) نیز اظهار داشته بود  «بازگرداندن سه جزیره یکی از شرایط ما است. جنگ ما به منظور بازگرداندن حقوق اعراب است.» (5) طارق عزیز (معاون وقت نخست وزیر عراق) نیز هشت ماه پس از آغاز جنگ اعلام داشته بود: «وجود پنج ایران کوچک تر بهتر از وجود یک ایران واحد خواهد بود. ما از شورش ملت‏های ایران پشتیبانی خواهیم کرد و همه سعی خو را متوجه تجزیه ایران خواهیم کرد.» (6)

این ها تنها بخش هایی از اظهارات و اقدامات مقامات وقت عراق علیه استقلال و تمامیت ارضی کشورمان است که با سکوت مجامع بین المللی و حتی بعضا حمایت آنان روبرو شده بود ، تلاش های گسترده برای تجزیه کردستان از میهن اسلامی که از روزهای نخست پیروزی انقلاب اسلامی شروع و با مقاومت و پایداری انقلابی ملت رشید منطقه ناکام ماند نیز مورد حمایت رژیم صدام در عراق بود.

قاسملو از سران ضد انقلاب که به دنبال تجزیه کردستان بود سه ماه پس از آغاز جنگ تحمیلی و رسمی عراق علیه ایران به روابط خود با صدام چنین اعتراف و اذعان می کند که «رابطه ما با دولت‌های خارجی‌، از جمله عراق بر این اصل استوار است که ما میخواهیم منابع [اسلحه] خود را تنوع ببخشیم، بطوری که اگر یک منبع کم یا تمام شد، ما آسیب پذیر نباشیم…بطور کلی‌، عراق همانقدر به ما احتیاج دارد که ما به آنها.» (7)

این ها همه نشان می دهد که جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ و زمانی حالت رسمی به خود گرفت که تلاش ها برای تجزیه نقاطی از ایران از جمله خوزستان، کردستان و …به نتایج دلخواه آمریکا نرسید.

۳- برخی تلاش دارند نشان دهند آغاز جنگ ایران و عراق با تسخیر لانه جاسوسی ارتباط مستقیمی دارد ، برای اثبات این موضوع به اسنادی که در سال ۲۰۱۳ از حالت محرمانه خارج گردید  استناد می شود ، این اسناد نشان می دهد آمریکا پیش از آغاز جنگ تحمیلی با تحریک صدام به اشغال جزایر سه گانه طرح تجزیه ایران را کلید زده بود ، بر اساس این اسناد «دو ماه بعد از تسخیر لانه جاسوسی کارتر رئیس‌جمهور وقت آمریکا دستور تحریک پنهانی صدام به اشغال جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را صادر کرده بود.» (8)

هر چند این اسناد گزینش شده به صورت موذیانه تلاش دارد آغاز جنگ را به تسخیر لانه جاسوسی متصل سازد ولی مدت ها پیش از آغاز رسمی جنگ این سناریو طراحی شده بود.

آیت الله هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس  در خطبه‌های نماز جمعه ۲ مهر ۱۳۶۱ دست به یک افشاگری بزرگ زده و می‌گوید « موقعی‏که ما می‏گفتیم شاه باید برود و غیر از رفتن شاه هیچ چیز را قبول نداریم آمریکایی‌ها در مذاکرات رسمی که با مسئولین انقلاب‏کردند گفتند شما چه خیال می‏کنید؟ حالا اگر اصرار کردید و ما رفتیم و نتوانستیم اینجا را حفظ کنیم، پس فردا ایران تجزیه می‏شود و خوزستان و آذربایجان و سیستان، هر یک را یکی می‏برد و باز هم تکّه بزرگش متعلّق به ‏ماست» (9)

خاطرات منتشر شده از سوی مسئولین وقت رژیم بعث عراق نیز موید این واقعیت است که برای آغاز رسمی جنگ از مدت ها پیش برنامه ریزی شده بود.

در کنفرانس غیرمتعهدها که ۹ سپتامبر ۱۹۷۹ – ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ – یعنی تقریبا دو ماه پیش از تسخیر لانه جاسوسی، در کوبا برگزار شد صدام و ابراهیم یزدی وزیر خارجه وقت ایران با هم دیدار و گفت‌و‌گو کردند، صلاح عمر العلی عضو شوراي فرماندهي كشوري حزب بعث عراق و از نزديكان صدام و مقامات بلندپايه حزب بعث در گفت‌و‌گویی با الجزیره می گوید « [به صدام گفتم ] من در واقع به خاطر اين ديدار خيلي خوشحال و مسرورم…. احساس مي‌كنم كه به زودي بين دو كشور، بحران تمام مي‌شود.» و صدام پاسخ داد  « تو اصلاً مي‌داني ديپلماسي يعني چه؟ چه چيزي مغز تو را خراب كرده؟ چه صلحي، چه مشكلي بين ما و ايران حل شد؟ اي صلاح اين مسئله… يك فرصت است كه شايد در يك قرن يك بار اتفاق مي‌افتد….طبعاً حالا فرصت براي ما دست داده. الان آنها خودشان آمده‌اند، در حالي كه كشورشان از هم پاشيده است! ارتش آنها از هم گسيخته شده و نيروهاي‌شان پراكنده گشته. پس الان اين فرصت تاريخي ماست تا بتوانيم تمام حقوقمان را به طور كامل بازگردانيم.» (10)

این همه نشان می دهد که آغاز رسمی جنگ از مدت ها پیش و قبل از تسخیر لانه جاسوسی برنامه ریزی شده بود و  تلاش برای ارتباط دادن این دو امری بیهوده است، نتیجه آن که جنگ میان ایران اسلامی و استعمارگران بین المللی قدمتی به طول بیش از یک قرن دارد، چنان چه انقلاب ادامه دارد و جنگ تحمیلی استعمارگران برای گرفتن استقلال این ملت نیز تداوم دارد و دفاع در برابر چنین تهاجمی دفاعی است مقدس و ستودنی.

 

پی نوشت ها در دفتر روزنامه موجود است

 

منبع : کیهان

پاسخ دهید

ایمیل شما به صورت خصوصی می باشد و نمایش داده می شود. Required fields are marked *

*

چهار × چهار =

WpCoderX